Главная Контакты В избранное
Подписаться на рассылку "Миры Эльдара Ахадова. Стихи и проза"
Лента новостей: Чтение RSS
  • Читать стихи и рассказы бесплатно

    «    Сентябрь 2017    »
    ПнВтСрЧтПтСбВс
     123
    45678910
    11121314151617
    18192021222324
    252627282930 
    Сентябрь 2017 (2)
    Август 2017 (2)
    Июль 2017 (8)
    Июнь 2017 (6)
    Май 2017 (8)
    Апрель 2017 (4)

    Новости партнеров

    Глава МИД КНДР назвал Трампа психически больным
    Во вторник, 19 сентября, выступая на сессии Генассамблеи ООН, Трамп заявил, что США придется «полностью уничтожить» КНДР, в случае если Пхеньян будет расценен, как угроза.В Германии пройдут выборы в Бундестаг
    Выборы в Бундестаг пройдут в воскресенье в Германии, результаты голосования на которых определят политическое будущее страны - локомотива Евросоюза на ближайшие годы.Армия США выпустила пособие по ведению войны с Россией
    Командование армии США выпустило учебное пособие о российской тактике ведения гибридной войны и о том, как должны ей противостоять вооруженные силы США.

    Реклама

  • Помимо русского языка произведения Эльдара Ахадова существуют в переводах на другие языки. Его «Молитва о тебе» переведена на азербайджанский, английский, арабский, белорусский, болгарский, греческий, еврейский, испанский, китайский, литовский, польский, таджикский, тувинский, украинский и язык эсперанто.
    Рассказы и сказки «Фуражка», «Сказка о голосе на ветру», «Однажды ночью», «Размышления», «Молитва о здравии всех живых», «Волшебные страны», «Хохотунчиков», «Сказка про печаль», «Девочка и Бог», «Миниатюры», а также стихотворения «Однажды на земле наступит рай» и «Кроме тебя» доступны на болгарском языке. Со сказкой «Как траву жить учили» можно ознакомиться на тувинском, а со стихотворением «Вода в горсти» - на азербайджанском языках.

    Вода в горсти

     Опубликовано: 27-05-2017, 10:23  Комментариев: (0)
    Перевод на азербайджанский язык

    Сколько воды в реке?..
    Сколько - в твоей руке?..
    Та, что в реке - как лёд.
    Та, что в руке - как мёд.
    С заутра до темна
    Пил бы её до дна.
    Пил бы с твоей руки,
    Словно со дна реки,
    Сутками напролёт -
    Сладкую, словно мёд...

    Çayda nəqədər su var?
    Ovcundaki nəqədər?
    Çayın suyu buz kimi,
    Ovcundakı bal kimi.
    Ovcundan içərdim suyu
    Səhərdən axşama kimi.
    İçərdim saatlarla o suyu bal kimi.

    Tərcümə: Təranə Məmməd

    Eldar Əhədov həm markşeyderliyi, həm də şairliyi necə bacarır?

    Müəllif: Azhar NƏBİ Bakı

    Eldar Əhədov Rusiya Yazıçılar İttifaqının üzvü, dörd dəfə «Rusiyanın gümüş qələmi» və «Rusiyanın qızıl qələmi» milli ədəbiyyat mükafatlarının, iki dəfə «Sulh naminə» mükafatının laureatı və bir çox digər ümum-Rusiya müsabiqələrinin mükafatçısıdır. O, «Mənim əlifbam», «Çin yuxu», «Skrijali vetra», «Daş əlifba», «Mənim gözlərimə bax», «Molitva o tebe», «Sevgi kitabı» «Derjavnıy panteon», «Slavənskiy panteon», «Neneükiy panteon» və bir sıra digər kitabların müəllifidir, əsərləri ABŞ, Bolqarıstan, İsrail, Ukrayna Azərbaycanda nəşr edilib.
    E. Əhədov Leninqrad Mədən İnstitutunu bitirib. 1986-cı ildən Krasnoyarsk şəhərində yaşayır. Yaradıcı fəaliyyətlə yanaşı, ixtisası üzrə də işləyir.
    - Eldar müəllim, şəhərli ola-ola, markşeyder olmağa necə qərar verdiniz?
    - 1978-ci ildə Leninqrad Mədən İnstitutuna daxil oldum. Məsələ ondadır ki, o zaman Azərbaycanın rəhbəri Heydər Əliyeviç Əliyevin şəxsi təşəbbüsü ilə bir çox gənclərimiz, qızlarımız ali təhsil almaq üçün Sovet İttifaqının ən yaxşı ali məktəblərinə üz tuturdular. 1969-1982-ci illərdə SSRİ-nin ali məktəblərində oxumaq üçün 15 mindən artıq şəxs respublikanı tərk etmişdi. Bu, ölkə rəhbərliyinin Azərbaycan gəncliyinə qayğısının ifadəsi idi. Həmin gənclərin sırasında mən də var idim.
    Markşeyder ixtisası olmadan mədən işlərinin təcrübəli şəkildə aparılması, faydalı qazıntıların hasilatı mümkün deyil. Markşeyder bütün yeraltı işlərə istiqamət verir. Sadə dildə desək, qazıntının harada aparılmalı olduğunu göstərir…
    - İnstitutu bitirdikdən sonra Azərbaycanda işlədiniz?
    - Bəli, Azərbaycan SSR Geologiya İdarəsində işləmişəm. Vaxtımın çoxunu Kiçik Qafqazın dağlıq ərazilərində, Böyük Qafqaz silsiləsində - Şamxor (indiki Şəmkir - müəl.), Balakən, Zaqatala rayonlarında keçirmişəm - həm torpağın üzərində, həm də altında.
    - Bəs, necə oldu ki, gedib Sibirə çıxdınız?
    - Çox sadə. O zaman SSRİ vahid bir ölkə idi. Ailə qurdum və biz gənc komsomolçu ailə kimi valideynlərimizdən ayrı, müstəqil yaşamaq qərarına gəldik və beləcə, gedib Sibirə çıxdım.
    - İsti Bakıdan sonra, qar bürümüş Sibirdə yaşamaq çətin olmadı ki?
    - Uşaq vaxtı uzun müddət tatar olan nənəmin yanında, Penza vilayətinin kəndində yaşamışam. Orada qara, xizəkdə gəzməyə öyrəşmişdim. Məktəbi bitirdikdən sonra, Bakının layihə institutlarının birində çalışarkən, Leninqrad institutuna daxil oldum. Onda artıq qara, şaxtaya öyrəşmişdim.
    İndinin özündə də Sibirdə çox həmyerlimiz yaşayır. Tümen neftini ilk dəfə aşkar etmiş Fərman Salmanov kimi azərbaycanlılar isə orada yaşamaqla yanaşı, digər millətlərin nümayədələri üçün nümunə idilər.
    - Deyirlər, Sibirdəki iki çayı xəritəyə siz salmısınız və onlara sizin adınız verilib...
    - Topoqrafik partiyanın rəhbəri idim. Partiyam Sayanın az öyrənilmiş rayonlarının birində işləyirdi. Sibirdə belə bir dağlıq bölgə var. Ərazinin öyrənilməsi zamanı aydın oldu ki, oradakı Teploy çayının iki real qolu xəritədə göstərilməyib. Onları ilk dəfə mən aşkara çıxardığımdan, bu qollara mənim adım verildi.
    - Maraqlıdır, özünüzdə markşeyderliklə şairliyi birləşdirməyə necə nail olursunuz? Axı, bunlar tamamilə fərqli sahələrdir…
    - Bunun biri digərini tamamlayır. Günümü kabinetdə keçirən şərqşünas olsaydım, gördüklərimi görməz, yaşadıqlarımı yaşamazdım. Həyat təcrübəmdən öyrəndiyim həyatı öyrənə bilməzdim. Mənə ən səriştəli oxucularla belə, eyni səviyyədə ünsiyyət saxlamağa imkan verən məhz bunlardır.
    - Çoxdan yazırsınız?
    - 1968-ci ildən - 8 yaşımdan.
    - Yazıçılıq əməyi sizin üçün nədir?
    - Yazıçılıq əməyi ərköyünlük yox, əsl əməkdir. O, şıltaqlıq, naz etmək deyil.
    - İlk «senzor»unuz kim olub?
    - Mənim senzorum olmayıb, müəllimlərim olub və onlar təcrübələrindən mənə çox şey öyrədiblər. Onlar mənə doğru yolu öyrətməyib, sadəcə, istiqamət veriblər. Əlbəttə ki, bu, Səməd Vurğunun məşhur tərcüməçisi Vladimir Qafarov və tanınmış uşaq şairi Mixail Yasnov idi. Onlar mənim Bakı və Leninqradda iştirak etdiyim ədəbi dərnəklərə rəhbərlik edirdilər. O zaman mən Bulat Okudjava və Mixail Dudinlə yazışırdım, dahi Süleyman Rüstəmlə ünsiyyətdə idim… Sonradan Viktor Astafyev və Timur Zülfüqarov kimi dünyasəviyyəli yazıçılarla ünsiyyət həyatımda dərin iz qoydu.
    - Eldar müəllim, nə zaman yazırsınız? İstədiyiniz an?
    - Çalışıram, «yalnız o zaman yaz ki, yazmaya bilmirsən» prinsipinə əməl edim.
    - Bir gündə müəyyən həcmdə yazmaq üçün özünüsü «stula bağlayırsınızmı»?
    - Heç vaxt. Amma xoşbəxtlikdən, uzunmüddətli işsizlik də olmayıb.
    - Nədən ilham alırsınız?
    - Yaşamaq sevgisindən.
    - Bəs, stupor olurmu?
    - Xeyr. Bürcüm su ünsürüdür. Su axır, maneələrin ətrafından keçir, yaxud üzərindən aşır.
    - Yazmaq üçün fantaziyadan başqa nə tələb olunur?
    - Səbir və sevgi.
    - Yazıçı kimi sizin üçün ən böyük mükafat nədir?
    - Oxucular.
    - Eldar müəllim, çoxlu sayda mükafatınız var. Onlara necə yanaşırsınız?
    - Həyatın unudulmaz anlarına yanaşdığım kimi. Onların hər birinin arxasında nəhəng emosional bir təbəqə, qat dayanır.
    - Hazırda nəyin üzərində işləyirsiniz?
    - Planlar çoxdur. Ötən il 12 kitabım çıxıb. Bu il nə qədər yazacağımı bilmirəm. Yazılmalı olan mövzular isə var və olacaq. Bu məsələdə mövhumatçı deyiləm. Lakin söz verdimsə, mütləq yazmalıyam. Çünki sözümə hörmət edirəm. Yaradıcılıq isə elə prosesdir ki, hansısa öhdəlikdən yox, sevgidən baş verir.
    http://regionplus.az/az/articles/view/5873

    WHEN ONE COMPLEMENTS THE OTHER

     Опубликовано: 15-04-2016, 21:49  Комментариев: (0)

    How does Eldar Ahadov manage to be a mine surveyor and a poet at the same time?

    Author: Azhar Nabi BAKU
    01.04.2016
    Eldar Ahadov is a member of the Union of Writers of Russia, four-time winner of the national literary prizes "The Silver Pen of Russia", "The Golden Pen of Russia", "For the good of the world" (twice in prose and poetry) and many other Russian literary contests. He is the author of the books "My alphabet", "Prophetic Dream", "Tables of Wind", "Stone alphabet", "Look into my eyes", "Praying for you", "Sovereign pantheon", "Slavic pantheon", "Nenets pantheon", "Book of love" and many others. His works have been published in the United States, Bulgaria, Israel, Ukraine and Azerbaijan.
    Ahadov graduated from the Leningrad Mining Institute. He has been living in Krasnoyarsk since 1986. In addition to creative activity, he also works by his speciality.
    -Eldar, how did you, a city boy, decide to become a mine surveyor?
    - In 1978, I enrolled in the Leningrad Mining Institute. The thing is that on the personal initiative of the Azerbaijani leader Heydar Aliyev, many young men and women were sent from the republic to the best universities of the Soviet Union for higher education. In total, more than 15,000 people were sent to the leading universities of the Soviet Union for education in 1969-1982. It was the embodiment of the care of the republic's leader about Azerbaijani youth. I was among these young people. A mine surveyor is a speciality, without which it's impossible to conduct mining operations and extract minerals. A mine surveyor sets the pace of all underground work, in other words, he shows where to dig or drill...
    - Did you work in Azerbaijan after graduation?
    - Yes, I worked in the Department of Geology of the Azerbaijani SSR as a surveyor of the complex topographic and geodetic party, and I spent a lot of time in the highlands of the Lesser Caucasus and in the Greater Caucasus Mountain Range - in Samxor, Balakan, Zaqatala – on the ground and under the ground.
    - How did you end up in Siberia?
    - Very simple. It was one country - the Soviet Union. I married, and we, newlywed Komsomol members, decided to live on our own - separately from my and her parents. So we ended up in Siberia.
    - Was it not difficult to live in snowy Siberia after warm Baku?
    - As a child, I spent a lot of time with my Tatar grandmother in a village in the Penza region, saw the snow, went sledding, and then, after graduating from school and a year of work in one of the Baku project institutes, I entered Leningrad University. So I was used to snow and frost. And a lot of my fellow countrymen still live in Siberia, Azerbaijanis like Farman Salmanov, the discoverer of Tyumen oil, not just lived, but were an example for other nationalities. They were pioneers.
    - They say that you put two rivers in Siberia on the map, and they now bear your name.
    - I worked as head of the topographic party. My party led operations in one of the underdeveloped areas of Sayany. There is such a mountainous region in Siberia. When we examined the area, it turned out that two actual tributaries of the Teplaya River were not on the map. Since I was the first to find them in the area, they were given my name.
    - I wonder how you manage to be a surveyor and a poet at the same time. These are different vocations.
    - One complements the other. I would just be an office philologist, would never have seen what I saw, wouldn't have gone through what I went through, wouldn't have known the world on my life experience that allows me to communicate with the most sophisticated readers on an equal footing.
    - How long have you been writing?
    - Since 1968. Since I was eight.
    - A writer's work is...
    - A writer's work is work, not self-indulgence, a whim or caprice.
    - Who was your first "censor"?
    - I didn't have censors. There were teachers who gave me a lot from their own experience, generously sharing it, not teaching, but suggesting the right path. Of course, this is the famous translator of Samad Vurgun - Vladimir Qafarov, well-known children's poet Mikhail Yasnov, who led literary groups, of which I was a member in Baku and then in Leningrad. I corresponded with Bulat Okudzhava and Mikhail Dudin, communicated with great Suleyman Rustam ... Later, direct contact with such world-class writers as Viktor Astafyev and Timur Zulfuqarov left a deep trace in my life.
    - Eldar, do you write when you want it?
    - I try to follow the principle "write only when you can't help writing".
    - Do you indulge yourself or "bind yourself to the chair" to write a certain number of words a day?
    - I've never done that, but fortunately, there have been no long downtimes either.
    - What inspires you to write?
    - Love of life.
    - Do you ever have a stupor?
    - No. According to the sign of the zodiac, I belong to the element of water. Water flows and bends around obstacles ... or seeps through them.
    - What other than imagination does a writer's work require?
    - Patience and love.
    - What is the greatest reward for you as a writer?
    - Readers.
    - Eldar, you have a large number of awards. How do you feel about it?
    - They are like memorable milestones of life. There is a huge emotional formation behind each of them.
    - What are you working on now?
    - There are a lot of plans. Last year I published 12 books. How many will I be able to write this year - I don't know, but there is, and will be, something to write about. I'm not superstitious in this regard, but if I say, I'll be obliged to write because I respect my word, and creativity is a process which happens not out of obligation, but out of love.

    http://regionplus.az/en/articles/view/5873

    "ОСВЕН ТЕБЕ"

     Опубликовано: 5-04-2014, 07:54  Комментариев: (0)
    В крупнейшем болгарском литературном издании - журнале "Литературен свят" состоялась очередная публикация Эльдара Ахадова на болгарском языке - "ОСВЕН ТЕБЕ" ( Кроме тебя).
    ОСВЕН ТЕБЕ/ превод: Мария Шандуркова/ брой 65 септември 2014
    http://literaturensviat.com/?p=96825

    Елдар Ахадов

    превод: Мария Шандуркова

    ОСВЕН ТЕБЕ

    Аз скъсах всички твои снимки.
    Но това не помогна. Аз те помнех.
    Заминах зад девет земи
    и повече не се върнах.
    Но това не помогна. Аз те помнех.
    Срещах се със други и ме обичаха.
    Но това не помогна. Аз те помнех.
    Напивах - се до смърт,
    като обущар,
    като каиш,
    като последна твар.
    Но това не помогна. Аз те помнех.
    Жених се, сдобих се с деца, станах домошар.
    Но това не помогна. Аз те помнех.
    Старея. Всичко изтрива паметта.
    Всичко.
    Освен тебе.

    —————————–

    КРОМЕ ТЕБЯ

    Я порвал все твои фотографии.
    Но это не помогло. Я помнил тебя.
    Я уехал за тридевять земель
    И больше не возвращался.
    Но это не помогло. Я помнил тебя.
    Я встречался с другими, и меня любили.
    Но это не помогло. Я помнил тебя.
    Я напивался - вусмерть,
    как сапожник,
    как бич,
    как последняя тварь.
    Но это не помогло. Я помнил тебя.
    Я женился, обзавелся детьми, стал домовитым.
    Но это не помогло. Я помнил тебя.
    Я старею. Всё выветривается из памяти.
    Всё.
    Кроме тебя.
    Однажды на земле наступит рай,
    Такое царство мира и свободы,
    Где станет счастлив каждый дом и край,
    И братские обнимутся народы.
    Однажды на земле наступит рай…

    Там будут только добрые слова,
    И все поймут, друг другу глядя в души,
    Что лишь любовь всегда была права,
    Шагая к людям по воде и суше.
    Там будут только добрые слова…

    Не закрывай распахнутую дверь,
    Делись с другими радостью и хлебом,
    И всё вокруг изменится под небом,
    И всё вокруг изменится, поверь.
    Не закрывай распахнутую дверь…

    Однажды на земле наступит рай,
    Как тихий сон, приникший к изголовью,
    И хлынет к людям счастье через край…
    И хлынет к людям счастье через край,
    Омытый болью и невинной кровью.

    Оътту канчаар чуртаарын өөреткени.

    Чер кырынга оът-сиген хостуг өзүп турган. Канчаар шыдаарыл, ынчаар өскен: чамдыктары бедик, чамдыктары чавыс, чамдык черде сырый, чамдыктарында тарамык. Улус келгеш шупту оът-сигеннни дазылы -биле, чер-хөрзүнү-биле дөзунге чедир узуткап каапкан. Өскээртен хөрзүн эккелгеш, ооң орнунга чада чашкаш, чемишиткеш, өске оът-сигенниң үрезинин чажып, тараан. Дең-дески кылдыр тараан. Ол черден ам өске оът үнүп эгелээн. Оът-сиген, шык кыргый дескилээр кижи келгеш, дең-дески кылдыр оътту кыргываан шаанга чедир,өзүп-ле, өзүп-ле турган. Ол чорупкан. Хыы ханган. Оътка канчаар өзерин көргускен: дең-дески турар, бедивес-даа, чавызавас-даа. Сырый-даа эвес, тарамык-даа эвес. Бир чыл эрткен. Ийи чыл ашкан. Уш дугаарында - кижилер орта чедип келгеш, көргеш, карактарынга бүзүревээн: оът-сиген хостуг өскен, чамдыктары бедип хүнче чуткээн, а чамдыктары - черже чыкпайган. Чамдык черде сырый үнген, а өскезинде - тарай үнген. Оът-сиген чүге-даа өөренмээн болган. Көөрге, салымы ындыг болганы чадап чок: оът бүрүзүнүң салым-чолу аңгы-аңгы. Канчаар-даа деңнеп дескилээрге, оон чүү-даа болдунмас.
    Чер кырында оът-сиген бүрүзү чаңгыс аай болбас, ыяштар база аңгы-аңгы, даглар,хемнер, балыктар, аңнар, кижилер база шак-ла ындыг.
    Бүгү-ле чүве аңгы-аңгы. Аас-кежик, ажыг-шүжүг кижи бүрүзүнүң база аңгы-аңгы.


    Перевод на тувинский язык Эмили Кыргыс

    About the Author and his the books
    Eldar Akhadov is an outstanding Russian-language writer of our days. A polar explorer by profession, he often writes during his fantastically gripping expeditions to the areas the man never set foot before. We can witness the inside reflections by the man in boundless vastitudes of the Arctic.
    МИНИАТЮРИ
    Заради теб
    Ако ти се случи, да изгубиш нещо, не се огорчавай, а се зарадвай за своя ближен, защото той го е получил. У Бога всичко е съразмерно. Когато отнема от теб, дава другиму, а когато ти дава, другият вече има по-малко. И винаги става така. Затова не бързай да ликуваш и недей бързо да се огорчаваш, но умей, да се радваш с другия и да тъгуваш с него така, сякаш всички тези радости и скърби са заради теб самия.



    Да живеем така...

    Да живеем така, сякаш всеки миг е последен и това, което можеш да кажеш на хората в последния миг от своя живот, при последния си дъх — само за това трябва да се говори…

    А в края и след края има само едно: любов…







    МОМИЧЕНЦЕТО И БОГ

    Той не знае, кога се е родил и дали въобще някога се е раждал, или винаги е бил такъв, какъвто е сега. Той разбира какво е да виждаш и чуваш. Той вижда, чува и същевременно знае всичко за всички. Единствено само времето Му е непознато, затова и са Го нарекли безсмъртен. Само че, това не Неговото е име.

    Наричат го още всевиждащ, всечуващ, назовават Го с много имена. Единствено инстинското Му име не знае никой, макар че не спират да Го призовават всеки миг. А Той чува всички, вижда всички, познава всеки. Той винаги е някъде близо до нас.

    Никой от живите не е виждал лицето Му. А Той — ето какъв е Той: всеки ден, всеки миг някого спасява. И всеки иска, Той да се вслуша именно в неговата просба. Затова онова, което може да се изпълни, Той го изпълнява. И Го наричат всемогъщ.